Kontakt
Joanna Jurasz

radca prawny
Associate Partner
Phone: +48 61 624 49 31
E-Mail

Michał Gosek

doradca podatkowy
Associate Partner
Phone: +48 61 624 49 39
E-Mail

Definicję usług o niskiej wartości dodanej do przepisów dotyczących cen transferowych wprowadzono w roku 2013. Zmiana dotyczyła polskich podatników działających w ramach grup kapitałowych, a nowe przepisy znalazły zastosowanie do wszelkich spraw wszczętych, począwszy od daty wprowadzenia ich w życie. Skatalogowano także usługi o niskiej wartości dodanej i ujęto zasady kalkulacji cen dla transakcji, których przedmiotem są takie usługi. Nowe przepisy regulują również szczególny tryb przeprowadzania kontroli takich transakcji. 

Regulacje znalazły się w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 czerwca 2013 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie sposobu i trybu określania dochodów osób prawnych w drodze oszacowania oraz sposobu i trybu eliminowania podwójnego opodatkowania osób prawnych w przypadku korekty zysków podmiotów powiązanych (dalej: „Rozporządzenie”). 

Rozporządzenie w świetle wytycznych OECD

Celem wprowadzenia zmian było dostosowanie przepisów krajowych do wytycznych OECD w sprawie cen transferowych dla przedsiębiorstw wielonarodowych oraz administracji podatkowych i wprowadzenie ustaleń poczynionych przez wspólne forum UE ds. cen transferowych w zakresie usług o niskiej wartości dodanej. Jest to jednocześnie zapowiedź szerszych zmian, które szykuje ustawodawca.

Zmiana dotycząca najszerszej grupy polskich podatników działających w ramach grup kapitałowych to wprowadzona do przepisów definicja usług o niskiej wartości dodanej, wraz ze szczegółowym katalogiem tych usług oraz szczególnym trybem przeprowadzania kontroli transakcji. Polskie przepisy podatkowe regulujące tematykę cen transferowych nie zawierały dotychczas szczegółowych uregulowań dotyczących zasad kalkulacji cen dla transakcji, których przedmiotem są usługi o niskiej wartości dodanej.

Rodzaje usług o niskiej wartości dodanej

Rozporządzenie definiuje usługi o niskiej wartości dodanej jako „usługi o charakterze rutynowym, wspomagające działalność główną usługobiorcy, ogólnie bądź łatwo dostępne, które nie przyczyniają się do powstania dużej wartości dodanej dla usługodawcy lub usługobiorcy”. Są to m.in.:

W związku z tymi usługami Rozporządzenie wprowadza pojęcie wydatków akcjonariusza, tj. kosztów ponoszonych przez właściciela, które nie powinny być uznane za związane ze świadczeniem usług, jako że przynoszą korzyści wyłącznie podmiotowi posiadającemu udziały. Przykładowy katalog wydatków akcjonariusza został dołączony do Rozporządzenia w formie Załącznika nr 2. 

Nowe przepisy o cenach transferowych umożliwiają skorzystanie z uproszczonych procedur kontroli, wprowadzonych od 18 lipca 2013 r. Warunkiem do tego jest sporządzenie opisu usług o niskiej wartości dodanej dla transakcji z podmiotem powiązanym. Aby sporządzić taki opis, należy sięgnąć do § 22a ust. 3 Rozporządzenia, opisującego elementy, które należy uwzględnić. W obliczu dotychczasowych zawiłych regulacji odnośnie do cen transferowych to spore ułatwienie dla podatników. 

Nowe przepisy korzystne dla podatnika?

Zmiana przepisów o cenach transferowych z pozoru wiąże się z nowymi obowiązkami administracyjnymi dla podatników, jednak w praktyce może być źródłem wymiernych korzyści. O ile, bowiem w toku kontroli podatnik przedstawi kontrolującym opis usług o niskiej wartości dodanej, wówczas kontrolujący w pierwszej kolejności zbadają racjonalność zawarcia transakcji obejmującej te usługi i dokonają oceny na podstawie tego opisu. Ponieważ w przepisach jasno i precyzyjnie wskazane są elementy, które będą podlegały analizie prowadzonej przez organy podatkowe, pozwoli to na ograniczenie ryzyka związanego z zakwestionowaniem warunków transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi. Jednocześnie umożliwi przedstawienie argumentacji za zawarciem takiej transakcji na ustalonych przez strony warunkach.

Pewne wątpliwości podatników może budzić fakt, że nowe przepisy nie określają odrębnego katalogu metod kalkulacji ceny transakcji w przypadku usług o niskiej wartości dodanej. Sposób ustalenia ceny dla takich transakcji pośrednio wynika z § 22a ust. 6 Rozporządzenia. Przewiduje on, że sposób podziału kosztów ponoszonych przez podmioty powiązane w związku ze świadczonymi usługami o niskiej wartości dodanej, zastosowany w ramach tych usług powinien być analizowany przy uwzględnieniu warunków, jakie ustaliłyby pomiędzy sobą podmioty niezależne. Mając na uwadze powyższe uznać należy, że w stosunku do usług o niskiej wartości dodanej zastosowanie znajdą metody wskazane w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odrębne podejście do usług o niskiej wartości dodanej ogranicza obowiązki dokumentacyjne, należy, więc korzystnie je ocenić i postrzegać jako krok w kierunku dostosowania polskich przepisów do standardów europejskich. Niemniej pojawią się najprawdopodobniej wątpliwości i pytania związane z wykładnią nowych przepisów, które będą musiały zostać wyjaśnione w interpretacjach podatkowych i orzecznictwie sądów administracyjnych.

Doradcy Rödl & Partner chętnie dokonają szczegółowej analizy Państwa dokumentacji podatkowych w celu oceny, czy udokumentowane transakcje mogą zostać zakwalifikowane, jako transakcje stanowiące zakup/świadczenie usługi o niskiej wartości dodanej. W takim wypadku, w ramach doradztwa podatkowego, chętnie służymy również pomocą w dostosowaniu dokumentacji do nowych przepisów.. 

Chcemy jednocześnie zaznaczyć, że posiadanie opisu usług o niskiej wartości dodanej jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. W praktyce jednak może ono znacznie uprościć kontrolę podatkową i skrócić czas jej trwania.

Zaktualizowano: 12.03.2018